Featured

Fuerza femenina (θηλυκή δύναμη), γιατί παίρνουμε δύναμη η μια από την άλλη

Fuerza femenina – Ελευθεριακή φεμινιστική συλλογικότητα στο Βόλο

Από τη γέννηση μας βιώνουμε την πατριαρχία μέσα από την οικογένεια, το σχολείο, τη δουλειά, τις προσωπικές σχέσεις, στο δρόμο, στη καθημερινότητα μας. Μας πνίγουν καθημερινά περιστατικά έμφυλης βίας που κλιμακώνονται από τα έμφυλα στερεότυπα και διακρίσεις, τα σεξιστικά σχόλια και αστεία, τη ψυχολογική και σωματική βία, την υποτίμηση των γυναικών μέχρι τις επιθέσεις, τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες. Μας πνίγει η ομοφοβία, ο τρανς-μισογυνισμός, η διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, η περιθωριοποίηση μεταναστριών και η κοινωνική απαξίωση σεξεργατριών. Όλο αυτό το παγόβουνο της έμφυλης βίας που καταλήγει στις γυναικοκτονίες στηρίζεται στη κανονικοποίηση και στη συγκάλυψη. Στη συνένοχη σιωπή της οικογένειας, της γειτονιάς, της παρέας πολιτικών χώρων και ευρύτερων κοινωνικών συνόλων.

Σπάμε το φόβο στηρίζοντας αλληλέγγυα η μια την άλλη. Οργανωνόμαστε συλλογικά ενάντια σε κάθε μορφής πατριαρχική επιβολή. Σπάμε τη σιωπή μιλώντας για ότι έχουμε βιώσει.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΥΡΝΑΜΕ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ
ΚΑΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ

Μπορείς να ενώσεις τη φωνή σου με τις φωνές μας. Μπορείς να μοιραστείς με ασφάλεια το βίωμα σου μαζί μας: fuerzafemenina-volos@tutanota.com

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 19-24 Απριλίου (τοποθέτηση και για το βιασμό στο Εμπρός)

17 Απρίλη συλλαμβάνονται στην Αθήνα ένας 40χρονος ζωγράφος κι ένας 67χρονος μουσικός για παιδική πορνογραφία. Εντόπιζαν ανήλικες μεταξύ 14-17 ετών σε διάφορους χώρους (μετρό και αλλού) και τις έπειθαν να φωτογραφηθούν γυμνές από αυτούς προκειμένου να τις κάνουν διάσημες. Συνεργός τους υπήρξε επίσης μια γυναίκα, η οποία προσέγγιζε και αυτή τα κορίτσια. Στην κατοχή τους βρέθηκαν περίπου 1000 φωτογραφίες ανηλίκων. Καταγγελία στην αστυνομία έκανε μία από τις κοπέλες, η οποία βρήκε τη δύναμη να μιλήσει.

19 Απρίλη γνωστοποιείται με δημόσια καταγγελία βιασμός που έγινε στο Εμπρός στις 9 Μάρτη (καταγγελία). Στη συνέχεια ακολουθεί κείμενο αποχώρησης από το Σπίτι Γυναικών με περισσότερες λεπτομέρειες (κείμενο αποχώρησης). Στις 22 Απρίλη το Εμπρός αποφασίζει να τοποθετηθεί ενάμιση μήνα μετά (ανακοίνωση). Περιστατικά βιασμών, κακοποιήσεων, έμφυλων διακρίσεων που πραγματοποιούνται σε «χώρους ελευθερίας», είναι διπλά απαράδεκτα να συμβαίνουν (συγκριτικά με την υπόλοιπη κοινωνία), καθώς αυτοί οι χώροι ευαγγελίζονται την αναρχία, την ελευθερία, την κατάργηση κάθε εξουσιαστικής επιβολής. Τέτοιοι χώροι έχουν (κατά πλειοψηφία) την συνήθεια όταν αντιμετωπίζουν περιστατικά έμφυλης βίας στο εσωτερικό τους, να τα συγκαλύπτουν και να τα σχετικοποιούν. Το Εμπρός δεν έρχεται να πρωτοστατήσει σε αυτή τη νοοτροπία. Την ίδια προσπάθεια συγκάλυψης και σχετικοποίησης έχουμε δει και σε παλιότερα περιστατικά, στις υποθέσεις βιασμών (Κατάληψη Ματσάγγου στο Βόλο, Αντιφασιστικό Στέκι Κάμενικ στη Θεσσαλονίκη), στις κακοποιήσεις σε Βίλα Ζωγράφου, Κατάληψη Ανάληψης (σημειολογικά η επίθεση από μέλος της Κατ. Ανάληψης έγινε μέσα στο Εμπρός), Αναρχική Ομάδα Πυρανθός (Θεσσαλονίκη), αλλά και σε πλήθος «αναρχικών» ομαδοποιήσεων πανελλαδικά που έσπευσαν να στηρίξουν τους θύτες και τις αγέλες τους ως γνήσιοι απολογητές έμφυλης βίας. Δεν μας είναι καινούρια, τόσο για εμάς στο Βόλο όσο και σε άλλες πόλεις, η στοχοποίηση και οι απειλές που δέχονται όσα άτομα κατήγγειλαν τον βιασμό στο Εμπρός («καριόλα κομπλεξικιά», «δούρειε ίππε της νέας τάξης», «μόνο ναδίρ και ξύλο αρμόζουν σε σένα και τους όμοιους σου»,»πρόσεχε την φίλη σου, είναι τρελό φεμιναζόνι αλλά ευτυχώς δεν χωράνε αυτά στο χώρο», «ελάτε να μου τις χώσετε και μένα και των λοιπών βιαστών , και αν δεν σου κατεβάσω τη μούρη στο οδόστρωμα να μην με λένε…»). Η προσπάθεια πλυντηρίου από πλευράς του Εμπρός συνοδεύτηκε από δηλώσεις σε δημόσιο επίπεδο τύπου «δεν θα βγάζουμε σε δελτία του σκάι όσα γίνονται στα πάρτυ του Σαββάτου» και «αυτές οι καταγγελίες στοχοποιούν τις καταλήψεις και τα μέλη τους στα μάτια του κράτους». Η απειλή μιας εκκένωσης αποτελεί καλό εργαλείο για το θάψιμο περιστατικών έμφυλης βίας. Στο Εμπρός δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει περιστατικό έμφυλης βίας και σύμφωνα με τα άτομα που τα βίωσαν η περιφρούρηση του Εμπρός πάντα «τυχαία» τα συγκάλυπτε. Επίσης η πρώτη άμυνα των απολογητών είναι να βγάζουν ψέμα κάθε καταγγελία. Ως εκεί φτάνει η «ελευθερία» αυτών των χώρων. Σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης θα μας βρίσκετε απέναντι.

Παραθέτουμε και μία αρκετά καλή ανάλυση πάνω σε τέτοια περιστατικά: Προδοσία – Μια κριτική ανάλυση της κουλτούρας του βιασμού στις αναρχικές υποκουλτούρες

19 Απριλίου το πρωί στη Νεάπολη Λασιθίου Κρήτης παιδεραστής επιτέθηκε σε 5χρονη σε δημόσιο χώρο. Έγινε αντιληπτό από περαστικούς που τον σταματήσαν και τον κράτησαν στο σημείο μέχρι να έρθει αστυνομία. Ο παιδεραστής έχει ξαναεπιτεθεί σε ανήλικα στο παρελθόν.

19 απρίλη το απόγευμα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (Εγνατίας στο ύψος της Αριστοτέλους) άντρας πετάει τη σύζυγο έξω από το αμάξι μπροστά στα δύο τους παιδιά. Ο κακοποιητής ανέπτυξε ταχύτητα και εξαφανίστηκε. Περαστικοί κάλεσαν ασθενοφόρο και αστυνομία, οι οποίοι λίγη ώρα αργότερα τον συνέλαβαν. Τα μμε αναφέρουν τον κακοποιητή ως «ευέξαπτο» και τη γυναίκα ως «άτυχη».

19 Απρίλη ο 35χρονος έλληνας στρατιωτικός (γνωστός σε σάιτ γνωριμιών ως «Ορέστης») παραδέχεται τις γυναικοκτονίες τριών γυναικών μεταναστριών (η 28χρονη Άριαν Παλάνας Λοζάνο, η 38χρονη Μέρι Ρόουζ και η 6χρονη Σιέρα, κόρη της Ρόουζ) από Φιλιππίνες στη Κύπρο, τα πτώματα των οποίων είχε πετάξει σε φρεάτιο στο Μιτσερό. Οι γυναίκες έχουν δηλωθεί ως εξαφανισμένες από το Μάη του 2018 και η αστυνομία δεν ασχολήθηκε με τις υποθέσεις. Το πρώτο πτώμα εντοπίστηκε στο φρεάτιο από περαστικό πριν λίγες μέρες και σύντομα η αστυνομία κινητοποιήθηκε (επιτέλους) και έφτασε στη σύλληψη του έλληνα στρατιωτικού, ο οποίος όπως δήλωσε, έπνιξε τις δύο γυναίκες ενώ τις κακοποίησε σεξουαλικά και στη συνέχεια πέταγε τα πτώματα τους όπως επίσης και της 6χρονης. Ο γυναικοκτόνος φέρεται να έχει σχετιστεί με παραπάνω από 30 γυναίκες που προσέγγιζε μέσω σάιτ γνωριμιών και η αστυνομία ερευνά και για άλλα πτώματα. Τα μμε τον αναφέρουν ως «serial killer» με ψυχολογικά προβλήματα.

20 Απριλίου δημοσιεύεται η σύλληψη κυκλώματος παιδικής πορνογραφίας στην Αθήνα με 1.459 αρχεία σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.

23 Απρίλη δημοσιεύεται από το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος η επίθεση βιασμού από Επαγγελματία Οπλίτη εναντίον φαντάρου σε στρατόπεδο στο Αγαθονήσι Σάμου. Όπως αναφέρεται η υπόθεση συγκαλύπτεται από ΓΕΣ και Υπουργείο Άμυνας, ενώ ο βιαστής δήλωσε «πως ήταν ένα αστείο».

23 Απρίλη συλλαμβάνεται 64χρονος παιδίατρος παιδεραστής στη Θήβα για κακοποίηση 8χρονης, που την έβαζε να του πιάνει τα γεννητικά όσο την εξέταζε. Ο παιδεραστής δουλεύει στην Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Θηβών. Η 8χρονη μίλησε στη μητέρα της, η οποία τον κατήγγειλε άμεσα.

Καταγγελία: Βιασμός στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός

Εδώ και αρκετές μέρες πολλά σύντροφα γνωρίζουμε ότι άτομο βιάστηκε το βράδυ του Σαββάτου 9 Μαρτίου προς τα ξημερώματα της Κυριακής 10 Μαρτίου στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός.

Περιμέναμε κάποια καταγγελία από τη διαχειριστική συνέλευση του Εμπρός, αλλά αυτή όχι μόνο δεν βγήκε ποτέ, αλλά ο βιασμός αμφισβητήθηκε και αποσιωπήθηκεαπό άτομα που διαχειρίζονται το χώρο. Εμείς ωστόσο δεν πρόκειται να συναινέσουμε με τη σιωπή μας. Αντίθετα, θεωρούμε πως είναι καιρός ο χώρος να κάνει την αυτοκριτική του και να πάψει να δείχνει ανοχή σε cis-ετεροπατριαρχικές και άλλες σεξιστικές συμπεριφορές.

Το άτομο που βιάστηκε είναι amab (assigned male at birth), 21 ετών, Ισπανός σπουδαστής, και βρίσκονταν στην Ελλάδα για Εράσμους. Τον βρήκε συντρόφισσα περίπου στις 4:30-5:00 τα ξημερώματα έξω από το θέατρο. Έκλαιγε πεσμένος στο έδαφος ανάμεσα σε πλήθος κόσμου που δεν έδινε καμία σημασία. Όταν η συντρόφισσα τον πλησίασε και τον ρώτησε γιατί κλαίει, αυτός απάντησε ανάμεσα σε αναφιλητά “τώρα καταλαβαίνω τις γυναίκες… μόλις με βιάσανε” και μετά την αγκάλιασε και έκλαιγε στην αγκαλιά της για ώρα. Η συντρόφισσα, χωρίς φωνές και με ψυχραιμία, απευθύνθηκε στο μπαρ του Εμπρός, ζητώντας να βρει κάποιον/α υπεύθυνο/η, για να πάρει την απάντηση “δεν υπάρχει κανείς υπεύθυνος” και “έχουν φύγει όλοι”. Αργότερα έφτασαν φιλικά πρόσωπα του παιδιού, επίσης Ισπανοί/ες, και το παιδί έφυγε μαζί τους.

Το επόμενο πρωί το παιδί επικοινώνησε με τη συντρόφισσα σχετικά με προσωπικό του είδος που έχασε το βράδυ “κάτω από τις σκάλες” ενώ αντιστέκονταν στον βιαστή του. Πρόκειται για χώρο που βρίσκεται κάτω από τις κερκίδες. Είναι ένας χώρος άγνωστος ακόμα και σε άτομα που έχουν εμπειρία με το χώρο του Εμπρός. Εκεί βρέθηκε το αντικείμενο του παιδιού.

Ο βιαστής δεν βρέθηκε, ενώ το άτομο μετά από δύο μέρες επέστρεψε στην Ισπανία, από όπου και βρίσκεται σε επικοινωνία με τη συντρόφισσα.

Ο βιασμός καταγγέλθηκε στη διαχειριστική συνέλευση του Εμπρός την Κυριακή, ακριβώς μετά την ημέρα του βιασμού, αλλά αμφισβητήθηκε από αρκετά μέλη της συνέλευσης, ιδίως από άντρες. Κάποιοι άντρες κατηγόρησα τη συντρόφισσα ότι ψεύδεται, εν μέρει γιατί αρχικά έκανε λάθος και έδειξε τις κεντρικές σκάλες και όχι το σημείο κάτω από τις κερκίδες το οποίο και δεν γνώριζε και δεν είχε καταλάβει αρχικά από τη περιγραφή του ατόμου που βιάστηκε, αλλά και επειδή το άτομο που βιάστηκε είναι amab. Συγκεκριμένα, άντρες μέλη της συνέλευσης έκαναν αστεία και κορόιδευαν τη συντρόφισσα που περιέγραφε το περιστατικό.

Αυτή η απαξιωτική αντιμετώπιση του βιασμού συνεχίστηκε και στην επόμενη συνέλευση απέναντι σε όποια/ο συντρόφισσα/ο έβαζε θέμα πως πρέπει να καταγγελθούν ανοιχτά από τη συνέλευση του Εμπρός τέτοιες ακραίες συμπεριφορές που κανονικοποιούν το βιασμό. Στην συνέλευση της 7ης Απριλίου, που τέθηκε ξανά το θέμα από σύντροφα και μέλη της συνέλευσης του Εμπρός, δε σταμάτησαν να το αντιμετωπίζουν με ένα σεξιστικό και ρατσιστικό οχετό καθώς και με λεκτικές επιθέσεις σε συντρόφισσες από το Εμπρός και σε κάποια από εμάς που είχαμε πάει στη συνέλευση ώστε να απαιτήσουμε να υπάρξει δημόσιο κείμενο καταγγελίας από τη διαχειριστική συνέλευση.

Έχει περάσει ένας μήνας μετά το βιασμό και δεν έχει υπάρξει καταγγελία και, σύμφωνα με δηλώσεις μελών της συνέλευσης, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Το μοναδικό μέτρο που πάρθηκε ήταν να σφραγιστεί ο χώρος που έγινε ο βιασμός από σύντροφα που στήριξαν από την αρχή τη συντρόφισσα που έκανε την καταγγελία. Είναι πια πασιφανές πως το περιστατικό πάει να θαφτεί από άτομα που διαχειρίζονται το Εμπρός, ειδικά από τη στιγμή που ο επιζών δεν είναι πια στην Ελλάδα. Κάθε φορά που συμβαίνουν βιασμοί έχουμε συλλογική ευθύνη να μην σωπαίνουμε, να μην παριστάνουμε ότι αυτά δεν συμβαίνουν σε αυτοργανωμένους κινηματικούς χώρους, και κυρίως να κατανοούμε πως η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται συλλογικά. Στην cis-ετεροπατριαρχική συνθήκη ούτε ο α/α χώρος δεν είναι αθώος, αλλά ακόμα και σε αυτόν υπάρχουν διάχυτες cis-ετεροπατριαρχικές συμπεριφορές που μπορούν να φτάσουν μέχρι το βιασμό. Κανείς δεν είναι αθώος επειδή απλά είναι “καλός σύντροφος”. Τέτοιες συμπεριφορές και άτομα δεν έχουν καμία θέση στους κινηματικούς χώρους και θα έπρεπε κυριολεκτικά να πετιούνται έξω από τις συνελεύσεις.

Η κουλτούρα του βιασμού δεν είναι μόνο ο ίδιος ο βιασμός – δεν είναι όλες και όλοι αθώοι εκτός από τον βιαστή. Η κουλτούρα του βιασμού υποστηρίζει τον βιασμό κανονικοποιώντας τον, σαν κάτι που απλά συμβαίνει, με τη συλλογική σιωπή και την απαξίωση της επιζούσας και του τραύματος της. Στο συγκεκριμένο χώρο, όπου μάλιστα γίνονται φεμινοκουήρ πάρτυ και εκδηλώσεις, έχουν υπάρξει και άλλα περιστατικά έμφυλων επιθέσεων σε ανοιχτά ιβέντς, σε σημείο που εδώ και καιρό δεν νιώθουμε ασφαλή εκεί. Δεν αρκεί η αποποίηση ευθυνών, αλλά τα άτομα που διαχειρίζονται το Εμπρός πρέπει να πάρουν θέση δημόσια. Πρέπει να διασφαλιστεί – με πράξεις, όχι με γενικόλογα αντισεξιστικά προτάγματα – ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν καμιά θέση, ούτε στο Εμπρός, ούτε πουθενά.

Δεν σιωπούμε άλλο!

Κουήρ και φεμινιστά σύντροφια

από Αδέσποτο

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 8-18 Απριλίου

11 Απριλίου δημοσιεύεται σε σελίδα ενημέρωσης στο fb μαρτυρία ξυλοδαρμού γυναίκας έξω από μαγαζί στη Θεσσαλονίκη. Ακολουθεί το κείμενο: «Θέλω να κάνω μια καταγγελία. Χθες το βράδυ ήμουν στη «ντουλάπα» στην Άθωνος (Θεσσαλονίκη). Ήμουν με παρέα και πίσω μας μιλούσε έντονα ένα ζευγάρι. Βγήκαν έξω και ο τύπος άρχισε να ξυλοκοπάει άσχημα τη γυναίκα. Βγήκα έξω και του φώναξα και μου είπε ένας τύπος από το μαγαζί «μείνε πίσω τώρα, αυτό που ακούς, θα κάνεις αυτό που σου λέω». Εγώ παρόλα αυτά πλησίασα. Ο τύπος είχε δείρει τη γυναίκα άγρια και αυτή ήταν μελανιασμένη. Σε όλο αυτό βγήκε και ο ιδιοκτήτης, ο οποίος προσπαθούσε πρόσχαρος να «ηρεμήσει το κλίμα». Επειδή είχα πλησιάσει ο τύπος από πριν μου φώναξε γιατί δεν έκανα αυτό που μου είπε (να μείνω πίσω), ενώ προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι δεν μπορώ να μείνω πίσω, ενώ συμβαίνει αυτό μπροστά μου. Ενώ ο άλλος είχε ρίξει πολύ ξύλο στη γυναικά και οι ιδιοκτήτες το είδαν, ξαναμπήκε μέσα στο μαγαζί και έκανε πλάκα με τους φίλους του. Η γυναίκα έφυγε μόνη της. Μια κοπέλα από την παρέα μου ρώτησε τον ιδιοκτήτη γιατί αυτός ο άνθρωπος ήταν ακόμη μέσα και του είπε ότι ένιωθε άβολα με την παρουσία του στο χώρο. Αυτός απάντησε λέγοντας ότι είναι ζευγάρι και ότι είναι θέμα δικό τους αφήνοντας τον τύπο να συνεχίσει τη διασκέδασή του, ενώ γνώριζε τι είχε συμβεί μόλις. Εμείς φύγαμε κατευθείαν και φεύγοντας είδαμε έξω από το μαγαζί στο δρόμο τούφα από τα μαλλιά της γυναίκας.»

13 Απριλίου στο Βόλο ασκείται αυτεπάγγελτη δίωξη κατά παιδεραστή ο οποίος βίαζε συστηματικά τα ανίψια του όσο έλειπαν οι γονείς τους. Τα παιδιά είναι κάτω των 14, και ενημέρωσαν τα ίδια τους γονείς τους για όσα συνέβαιναν όσο έλειπαν.

16 Απριλίου στην Ίο 67χρονος δολοφόνησε με μαχαίρι την 55χρονη σύζυγο του μέσα στο σπίτι. Την μαχαίρωσε πολλές φορές στο στήθος και στη συνέχεια παραδόθηκε ο ίδιος στην αστυνομία.

Και στα δυο περιστατικά οι τοπικές κοινωνίες δηλώνουν σοκαρισμένες ως συνήθως.

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: Φλεβάρης – Μάρτης 2019

αναδημοσίευση από WildCat (αυτόνομη γυναικεία ομάδα στην Πάτρα)

Φλεβάρης – Μάρτης 2019: 17 καταγεγραμμένοι βιασμοί, ξυλοδαρμοί, δολοφονίες γυναικών στην ελλάδα

Παρασκευή 1 Φλεβάρη, Πάτρα
15χρονη κοπέλα, καθώς πήγαινε στο περίπτερο, την πλησίασε ένα βαν από όπου βγήκαν 2 άντρες οι οποίοι προσπάθησαν να την πείσουν να μπει μέσα. Η κοπέλα τότε, άρχισε να τρέχει. Έπειτα το είπε στον πατέρα της ο οποίος κάλεσε τους μπάτσους. Continue reading «Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: Φλεβάρης – Μάρτης 2019»

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 4-8 Απριλίου

Στις 7 Απριλίου 27χρονος σκότωσε τον 4χρονο γιο του στο Χαλάνδρι και ύστερα αυτοκτόνησε με καραμπίνα. Ο 27χρονος ήταν σε διάσταση με την σύζυγό του και της δημιουργούσε προβλήματα λόγω ζήλιας. Μετά απο έναν έντονο καυγά, το Σάββατο, δεν αποφάσισε απλά να αυτοκτονήσει αλλά και να τιμωρήσει τη σύζυγό του με το θάνατο του γιού τους. Τα ΜΜΕ και μεγάλη μερίδα κόσμου ρίχνουν το φταίξιμο στη γυναίκα και δικαιολογούν τον παιδοκτόνο. Εάν όμως εκτός από τον γιο υπήρχε και η γυναίκα στο σπίτι και την δολοφονούσε και αυτή, πολύ πιθανό να ρίχνανε τις ευθύνες πάλι πάνω της και να το δικαιολογούσαν ως έγκλημα πάθους. Ο παιδοκτόνος άφησε σημείωμα στο οποίο κατηγορούσε την σύζυγό του για εγκατάλειψη. Continue reading «Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 4-8 Απριλίου»

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 26 Μάρτη-3 Απρίλη

16 Φλεβάρη η 43χρονη Νιραμόν βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στην Ταϊλάνδη. Τη δολοφόνησε ο έλληνας σύζυγός της, ο οποίος έχει επιστρέψει στην Ελλάδα. Η Νιραμόν βρέθηκε με ένα μαύρο πανί στο στόμα και με δεμένα χέρια – πόδια στο κρεβάτι. Ήδη από το 2016, μία από τις αδερφές της είχε καταγγείλει στην αστυνομία τις απειλές του γυναικοκτόνου, πως θα σκότωνε τη Νιραμόν αν τον εγκατέλειπε. Σύμφωνα με τα ταϊλανδέζικα ΜΜΕ ο έλληνας εργαζόταν σε νυχτερινό μαγαζί στην Αθήνα. Continue reading «Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 26 Μάρτη-3 Απρίλη»

Κείμενο & αφίσα με αφορμή την τροποποίηση της διάταξης περί βιασμού.

 

ΕΙΤΕ ΑΝ ΛΕΩ ΟΧΙ, ΕΙΤΕ ΑΝ ΣΙΩΠΩΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΩ

Από την 6η Μάρτη, βρεθήκαμε να παρακολουθούμε μια σειρά άρθρων στα media σχετικά με το ζήτημα του βιασμού. Συγκεκριμένα: στο πνεύμα των διαβουλεύσεων για «προοδευτική» τροποποίηση μιας σειράς διατάξεων του ποινικού κώδικα, συζητιέται μια απόπειρα αλλαγής του άρθρου 336ΠΚ για το έγκλημα του βιασμού. Ξεκινώντας συνεπώς από τη βάση του ότι είμαστε σταθερά και εξαιρετικά καχύποπτες/α κι εχθρικές/α για το πώς ο Ποινικός Κώδικας, τα δικαστήρια, τα media σκιαγραφούν και οριοθετούν την κουλτούρα του βιασμού και τις επιθέσεις στα σώματά μας, θα κάνουμε μια απόπειρα να εξηγήσουμε, τι προτείνεται, τι μας αφορά και πως μας σημαδεύουν γι’ ακόμα μια φορά. Continue reading «Κείμενο & αφίσα με αφορμή την τροποποίηση της διάταξης περί βιασμού.»