Το παγόβουνο της έμφυλης βίας – Η εισήγηση της εκδήλώσης

Η προβολή του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ αποτέλεσε την βάση και την αφορμή να ανοίξουμε την συζήτηση γύρω από τις μορφές έμφυλης βίας, όπως αποτυπώνεται και παρακάτω, στην ομώνυμη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 24 Σεπτέμβρη στην Ελευθεριακή Λέσχη Βόλου. (Σκηνοθεσία:Μάνος Παπαδάκης, Σενάριο: Μαρία Σαράντη, Πηνελόπη Σεδίκου, Μάνος Παπαδακης)

Το παγόβουνο της έμφυλης βίας κορυφώνεται με τη γυναικοκτονία και το βιασμό αλλά πριν από αυτό υπάρχουν πολλά στάδια που είναι η σωματική κακοποίηση, τα σεξιστικά σχόλια και αστεία, η παρενόχληση στη δουλειά, στο δρόμο, στη σχολή, στην οικογένεια, στις παρέες, είναι η έμφυλη υποτίμηση και ο μισογυνισμός, τα έμφυλα στερεότυπα. Είναι μια γενικευμένη κουλτούρα που αποκλείει οτιδήποτε ξεφεύγει της πατριαρχικής κανονικότητας. Σε αυτό το καθεστώς εξαίρεσης βρίσκονται θηλυκότητες και queer άτομα, όπως και μη μάτσο άντρες,. Οι πατριαρχικοί κανόνες μας καταπιέζουν από την οικογένεια μέχρι τη δουλειά, από τις παρέες, τις συντροφικές σχέσεις μέχρι τους πολιτικούς χώρους.

Πλέον βρισκόμαστε σε μία εποχή που η σιωπή σπάει σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα περιστατικά είναι καθημερινά όπως και οι θύτες είναι καθημερινοί άντρες. Είναι ο πατέρας, ο γείτονας, ο φίλος, το αφεντικό, ο ερωτικός σύντροφος, ο σύντροφος σε έναν πολιτικό χώρο μέχρι και άντρες «φεμινιστές» που πουλώντας ένα προφίλ αξιόπιστου συμμάχου πραγματοποιούν σεξιστικές επιθέσεις. Δεν είναι περισσότερα τα περιστατικά έμφυλης βίας σήμερα συγκριτικά με προηγούμενες δεκαετίες. Είναι όμως περισσότερες οι καταγγελίες. Το 2007 η μαύρη φεμινίστρια Tarana Burke, ως η ίδια επιζώσα βιασμού αλλά και η έφηβη κόρη της, ξεκινά την καμπάνια #metoo στη Ν. Υόρκη, με σκοπό να αντιληφθούν τα επιζόντα θύματα της έμφυλης βίας ότι δεν είναι μόνα τους  και να δίνει δύναμη η μία στην άλλη ώστε να σπάσει η σιωπή. Έκτοτε σε όλο τον πλανήτη οι καταγγελίες που πραγματοποιήθηκαν είναι εκατομμύρια. Μέσα στην τελευταία σχεδόν δεκαετία ανά τον κόσμο οι φεμινιστικοί αγώνες δυναμώνουν και πληθαίνουν. Φωνές οργής και αγανάκτησης για τους βιασμούς, τις γυναικοκτονίες, την κακοποίηση, τον τρανσμισογυνισμό και τα θύματά του, τις ομοφοβικές επιθέσεις, την ποινικοποίηση των αμβλώσεων. Η φεμινιστική αλληλεγγύη, παίρνοντας δύναμη η μία από την άλλη, δυναμώνει και αποτελεί ένα σοβαρό εχθρό απέναντι στο ζόφο της πατριαρχίας. Αλλά ακόμη έχουμε αρκετό δρόμο μπροστά μας…

Όταν μία θηλυκότητα καταγγείλει ένα περιστατικό έμφυλης βίας είτε στην παρέα, είτε στην οικογένεια, είτε σε κάποια πολιτική συλλογικότητα, είτε πάει στους μπάτσους η αντιμετώπιση που βιώνει είναι η ίδια. Σε αστικά και μη δικαστήρια ο θύτης γίνεται θύμα μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο (συνήθως ποτέ) και το θύμα μπαίνει σε θέση απολογίας για ότι έζησε. Οι απολογητές της έμφυλης βίας κανονικοποιούν και συγκαλύπτουν κάθε σεξιστική επιβολή. Είναι οι σύμμαχοι και συνένοχοι σε κάθε βιασμό και γυναικοκτονία και κάθε άλλη μορφή έμφυλης βίας. Σε κάθε περίπτωση σχηματίζουν μία αγέλη προστασίας γύρω από τους θύτες. Όπως έχει παρατηρηθεί  ακόμη και οι άντρες σύμμαχοι που υποστηρίζουν τις καταγγελίες έμφυλης βίας βιώνουν αντίστοιχα κοινωνικούς αποκλεισμούς, επιθέσεις και στοχοποίηση από τις εκάστοτε αγέλες των απολογητών. Στην υπεράσπιση του πατριαρχικού ζόφου δεν βρίσκονται μόνο στρέιτ άντρες αλλά και θηλυκότητες που αναπαράγουν τον μισογυνισμό, κερδίζοντας έτσι την εύνοια των απολογητών, κερδίζοντας μια θέση στην αγέλη.

Εμείς από πλευρά μας θεωρούμε ότι τα περιστατικά πρέπει να δημοσιοποιούνται και να αντιμετωπίζονται συλλογικά. Αναδεικνύουμε την έμφυλη βία που βιώνουμε τόσο εμείς όσο και άλλες καθημερινά μέσα από τη δράση μας. Υπερασπιζόμαστε την αυτοάμυνα με όποιο τρόπο επιλέξει να αντιμετωπίσει τον κακοποιητή μια θηλυκότητα. Είτε την στιγμή της επίθεσης, είτε μετά, είτε όποτε βρει τη δύναμη να το κάνει. Αναπτύσσουμε σχέσεις φεμινιστικής αλληλεγγύης μεταξύ μας απέναντι στο μισογυνισμό και την κουλτούρα του βιασμού, απέναντι στον πατριαρχικό ζόφο. Για μας ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία δεν θα κερδηθεί με νομοθετικές ρυθμίσεις, ίσους μισθούς και ίση εκπροσώπηση σε θέσεις εξουσίας. Οραματιζόμαστε έναν άλλο κόσμο απελευθερωμένο από κάθε μορφής εξουσία. Κι αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να υπάρξει μόνο με την κατάργηση του καπιταλισμού ή του κράτους. Γνωρίζοντας πως πρόκειται για έναν στρατηγικό στόχο που ξεπερνά τα όρια της δικής μας ζωής, σε καθημερινό επίπεδο με την δράση και τον λόγο μας και βάσει των δυνατοτήτων, μας ανοίγουμε το μονοπάτι για την συνολική κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά πατριαρχίας, κράτους και εθνικισμού, κεφαλαίου και ταξικής εκμετάλλευσης, ρατσισμού και κάθε εξουσιαστικής επιβολής.

Καμία μόνη στο ζόφο της πατριαρχίας.     

Βόλος, Σεπτέμβρης 2019

Το παρόν κείμενο μοιράζεται σε έντυπη μορφή χέρι με χέρι

71381162_2434808519888017_7987953981542367232_n.jpg

Ελευθεριακή Φεμινιστική Συλλογικότητα στην πόλη του Βόλου

Email: fuerzafemenina-volos@tutanota.com,

fuerzafemenina-volos@protonmail.com,

blog: https://fuerzafemeninavolos.home.blog

fb: fuerzafemeninavolos

Στο Βόλο δεν βαριόμαστε ποτέ…(διασυλλογικό κείμενο)

Την Δευτέρα 23 Σεπτέμβρη νωρίς το πρωί διαπιστώσαμε ότι η πινακίδα της Λέσχης στην είσοδο του κτιρίου είχε γραφτεί. Δεν ήταν φασιστικά συνθήματα, στοχάδια κλπ όπως θα ήταν το πιο πιθανό και αναμενόμενο. Ήταν «άλλου τύπου» επίθεση, με πολύ συγκεκριμένο και δηλωτικό περιεχόμενο. Σκοπός δεν ήταν απλά να μουτζουρωθεί η πινακίδα ώστε να μην διαβάζεται. Ήταν να δηλωθεί ότι δεν είμαστε ελευθεριακοί/ές αλλά ρουφιάνοι. Αυτή η συγκεκριμένη «ρητορική»  της ρουφιανολογίας χρησιμοποιείται συστηματικά εναντίον συντρόφων και συντροφισσών, ανάμεσα τους και συντρόφισσες/οι μέλη της διαχειριστικής συνέλευσης της Ελευθεριακής Λέσχης Βόλου, εδώ και πάνω από 3 χρόνια σε παρέες και στέκια, από συγκεκριμένους «κινηματικούς» μικροηγεμόνες και πολιτικούς χαμαιλέοντες της πόλης. Ξεκίνησε να αναπαράγεται στα τέλη του 2015 όταν κατατέθηκε καταγγελία περιστατικού βιασμού εντός του «τοπικού κινήματος». Οποιοδήποτε άτομο πήρε έμπρακτη (και όχι απλά μια θεωρητική και αόριστη) θέση ενάντια στην έμφυλη βία, ενάντια στη συγκάλυψη, στη σχετικοποίηση και κανονικοποίησή της, στοχοποιήθηκε από τους/τις απολογητές/τριες της κουλτούρας του βιασμού με την κλασσική ρητορική «συκοφάντες που θέλουν να διασπάσουν το κίνημα». Αυτή η εγκληματική προπαγάνδα σε δημόσιο χώρο πραγματώθηκε πρώτη φορά (είχε προηγηθεί γραπτά μέσα από «κινηματικές» mailing lists) στην διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη 2016 (https://athens.indymedia.org/post/1566673/) και τους επόμενους μήνες συνοδεύτηκε από φυσικές επιθέσεις, καρτέρια κλπ που εκτέλεσαν πρόθυμες κυριαρχικές αγέλες τραμπούκων. Για μάς είναι ξεκάθαρο ότι ο βανδαλισμός στην πινακίδα της Λέσχης εντάσσεται στην ίδια τακτική. Η πινακίδα καθαρίστηκε άμεσα. Η τύχη αυτή τη φορά ήταν με το μέρος του «νυχτερινού κομάντο». Σε κάποια επόμενη προσπάθεια πιθανόν να μην έχει την τύχη με το μέρος του.

Την επόμενη μέρα, Τρίτη 24 Σεπτέμβρη, κατά την διάρκεια φεμινιστικής εκδήλωσης στον χώρο της Ελευθεριακής Λέσχης (https://www.kinimatorama.net/event/110511) κι ενώ η εκδήλωση είχε ήδη ξεκινήσει, άτομο που συμμετέχει σε χώρο που επικαλείται την αυτοοργάνωση αλλά συστηματικά επι χρόνια, σχετικοποιεί και συγκαλύπτει την έμφυλη βία, εισέβαλε στο χώλ του χώρου της Λέσχης. Το συγκεκριμένο άτομο έχει συμβάλει ενεργά στην καλλιέργεια της κουλτούρας του βιασμού στην πόλη, ενώ έχει αναπτύξει σε διασυλλογική διαδικασία την απαλλακτική «λογική» για βιαστές λέγοντας ότι «αφού του πρήστηκαν τ’ αρχίδια τι να έκανε». Επίσης είχε αποπειραθεί να παραβιάσει και στο παρελθόν τον κοινοποιημένο αποκλεισμό της (ως μέλος του χώρου που συμμετέχει) σε δημόσια εκδήλωση της Αναρχικής Συλλογικότητας mⒶnifesto (ελευθεριακό κινητό βιβλιοπωλείο), απαιτώντας μάλιστα τότε με θράσος να δανειστεί βιβλίο από τους πάγκους του βιβλιοπωλείου. Τόσο αυτό το άτομο όσο και τα υπόλοιπα (παλιότερα και νεώτερα), που συμμετέχουν στον συγκεκριμένο χώρο είναι αυτονόητα αποκλεισμένα με βάση το δημοσιοποιημένο αξιακό πλαίσιο λειτουργίας της Λέσχης (https://libatheneonvolos.home.blog/2019/06/14/enarxi-litourgias/). Η περιφρούρηση της διαχειριστικής συνέλευσής μας την απέτρεψε από το να εισέλθει στην αίθουσα της εκδήλωσης ενημερώνοντάς την ότι έπρεπε να αποχωρήσει από τον χώρο, δεδομένου ότι τόσο αυτή όσο και τα υπόλοιπα άτομα του χώρου που συμμετέχει, είναι αποκλεισμένα από την Λέσχη. Με φωνές, σπρωξίματα και βρισιές προσπάθησε να εισέλθει εκ νέου στην αίθουσα της εκδήλωσης. Απωθήθηκε ψύχραιμα εκτός του χώρου με την περιφρούρηση να της επαναλαμβάνει τον αποκλεισμό.

Η μακιαβελική ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» έχει κυριολεκτικά λατρευτεί στο «ανταγωνιστικό κίνημα» αυτής της πόλης. Η συνταγή είναι παμπάλαια και απλή. Όταν οι πολιτικές τους ατζέντες δεν «περπατάνε», δεν πείθουν δηλαδή και δεν στοιχίζουν σαν πιστά στρατιωτάκια πίσω τους, το σύνολο ή την πλειοψηφία τουλάχιστον του ενεργού πολιτικά κόσμου της πόλης με ριζοσπαστικοποιημένη συνείδηση, τότε με παντελή έλλειψη ουσιαστικής και έμπρακτης αυτοκριτικής  καταφεύγουν στην υπόγεια μαύρη προπαγάνδα και σε ένα μοντέρνο κυνήγι μαγισσών, στοχοποιώντας άτομα και συλλογικότητες ως «εσωτερικό εχθρό» που «διασπά το κίνημα» και ευθύνεται για την μη συστράτευση στις μικροπολιτικές τους στοχεύσεις. Ότι ξεφεύγει από την πολιτική τους κηδεμονία και την επιρροή τους, ότι δεν μπορούν να χειραγωγήσουν άμεσα ή έμμεσα, είτε άτομο είτε συλλογικό εγχείρημα, το συκοφαντούν και το στοχοποιούν στον πολιτικό και κοινωνικό τους περίγυρο και κυρίως μέσα στους χώρους και τα στέκια που συμμετέχουν. Πάντα με τις κλασσικές μπολσεβίκικες μεθόδους του Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια (επικεφαλής του σοβιετικού μηχανισμού καταστολής και των μυστικών υπηρεσιών του Στάλιν) : «διασπαστές», «ύποπτοι», «ρουφιάνοι», «πράκτορες» κλπ. Κόσμος του «κινήματος», που είτε απλά κάνει κουτσομπολίστικο χαβαλέ είτε παραμένει απαθής και σιωπηλός, επιλέγοντας τη στάση των «ίσων αποστάσεων», σ’ αυτή την επαναλαμβανόμενη επι χρόνια αθλιότητα, τους δίνει ηθική και πολιτική νομιμοποίηση, ώστε να συνεχίσουν αυτήν την εγκληματική τους προπαγάνδα και να την αναβαθμίζουν περιστασιακά σε τραμπούκικες επιθέσεις.

Εμείς θα συνεχίσουμε την λειτουργία μας διατηρώντας αυτή τη βαθιά και αγεφύρωτη αξιακή μας ρήξη με απολογητές/ήτριες της έμφυλης βίας, όποιο ιδεολογικό περιτύλιγμα και αν λανσάρουν, όσους μαρκαδόρους και σπρέϊ κι αν ξοδέψουν σβήνοντας φεμινιστικά συνθήματα (https://fuerzafemeninavolos.home.blog/2019/08/15/svisimo-sexistikon-sinthimaton/), «διορθώνοντας» όσα δεν τους αρέσουν (https://athens.indymedia.org/post/1581905/), βανδαλίζοντας πινακίδες με τις ρουφιανολογίες τους και άλλα παρόμοια. Επι χρόνια προσπαθούν να ξεπλυθούν επιβάλλοντας την λήθη για τα πατριαρχικά και αντικοινωνικά τους εγκλήματα. Καλλιεργούν με επιμέλεια και με επιτηδευμένες τεχνικές στους χώρους και στα στέκια που στεγάζονται την απολογητική του βιασμού, έχοντας θέσει σε λειτουργία ένα καλά σχεδιασμένο πολιτικό πλυντήριο. Αυτοπροσδιορίζονται πλέον δημόσια και ξεδιάντροπα ως αντι-σεξιστές/ίστριες, αρπάζοντας την οποιαδήποτε ευκαιρία τους δοθεί (υπόθεση Ζακ, υπόθεση Τοπαλούδη κλπ). Όμως για την έμφυλη βία σε «ριζοσπαστικούς χώρους» η συνταγή αλλάζει και αμέσως σηκώνεται το αστικό λάβαρο του περιβόητου «τεκμηρίου αθωότητας» των θυτών με την μεθοδευμένη συγκάλυψη, τον δήθεν αγνωστικισμό και την γνωστή δικηγορίστικη αντιστροφή ρόλων θύτη-θύματος. Ταυτόχρονα προπαγανδίζουν όπου μπορούν στα νεότερα άτομα του «κινήματος», τις σταλινικής έμπνευσης συκοφαντίες τους.

Στην Ελευθεριακή Λέσχη Βόλου δεν προάγουμε την «εναλλακτική» υποκουλτούρα ούτε την μικροεπιχειρηματικότητα, δεν στηρίζουμε ατομικές καριέρες. Η Λέσχη δεν είναι ούτε παρτάδικο, ούτε συναυλιάδικο. Ο χώρος της Ελευθεριακής Λέσχης αντενδείκνυται για επίδειξη και προώθηση κάποιου «δυναμικού» και δήθεν εξεγερμένου macho lifestyle. Η Ελευθεριακή Λέσχη Βόλου δεν είναι μαγαζί, ούτε εναλλακτικό διασκεδαστήριο. Ο χώρος μας διαθέτει οργανωμένη βιβλιοθήκη με παλιότερες και νεότερες ελευθεριακές εκδόσεις και αναγνωστήριο. Όποιος/α έχει την πρόθεση να ενισχύσει οικονομικά την λειτουργία της Λέσχης, μπορεί να το κάνει απευθείας, χωρίς την μεσολάβηση της εμπορίας αλκοόλ. Τα μέσα υποδεικνύουν τον σκοπό, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Ο τρόπος λειτουργίας της Ελευθεριακής Λέσχης είναι ξεκάθαρος, όπως ξεκάθαρα είναι και τα περιφρουρημένα αξιακά όρια μέσα στα οποία λειτουργείται ο χώρος από την διαχειριστική του συνέλευση. Οι ελευθεριακές αξίες δεν είναι σχετικές, ποτέ στην ιστορία δεν ήταν. Δεν προσδιορίζονται από τις ευκαιριακές ορέξεις και τις συγκυριακές «επιθυμίες» του κάθε ατόμου. Το ποια άτομα είναι ανεπιθύμητα στο χώρο της Λέσχης έχει δημοσιοποιηθεί στο ιδρυτικό κείμενο λειτουργίας μας και περιφρουρούμε μέχρι τέλους τα αξιακά μας προτάγματα.

Το παρόν διασυλλογικό κείμενο αποτελεί μια απολύτως δημόσια πολιτική τοποθέτηση. Εμείς θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στο ίδιο φωτεινό, αλλα ταυτόχρονα ανηφορικό και κακοτράχαλο μονοπάτι που χαράξαμε σ’ αυτή την πόλη, μέχρι το τέλος. Μέχρι το όποιο τέλος. Αυτό για το οποίο εγγυόμαστε είναι, ότι ο Βόλος δεν θα γίνει Αμάρυνθος.

Κάθε καταιγίδα ξεκινάει με μια σταγόνα…

Βόλος 6 Οκτώβρη 2019

Ελευθεριακή Λέσχη Βόλου (https://libatheneonvolos.home.blog)

Fuerza Femenina – Ελευθεριακή Φεμινιστική Συλλογικότητα (https://fuerzafemeninavolos.home.blog)

Αναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto (https://manifesto-volos.espivblogs.net)

Ανθός – Ελευθεριακό Φοιτητικό Σχήμα (https://anthoscollect.wordpress.com)

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 25 Αυγούστου-25 Σεπτέμβρη

27 Αυγούστου στην Νεάπολη Βόλου τραμπούκος επιτέθηκε σε γυναίκα στο αμάξι της. «Ένας «έξυπνος» πετάχτηκε μπροστά μου χωρίς να έχει προτεραιότητα χωρίς φλας, χωρίς προειδοποίηση. Αντέδρασα όπως νομίζω και οι περισσότεροι σηκώνοντας το χέρι λέγοντας » που πας ρε φίλε» και στη συνέχεια ο νταής γύρισε και της έσπασε το τζάμι του αυτοκινήτου. Συνέχεια ανάγνωσης «Παρατηρητήριο έμφυλης βίας: 25 Αυγούστου-25 Σεπτέμβρη»

Παρατηρητήριο έμφυλης βίας 24 Ιουλίου-24 Αυγούστου

24 Ιούλη δημοσιεύθηκε ότι στο Αγρίνιο 57χρονος πατέρας εξέδιδε την 15χρονη κόρη του σε 53χρονο ο οποίος την βίαζε. Ο πατέρας προφυλακίστηκε ενώ ο 53χρονος φούρναρης αφέθηκε ελεύθερος μέχρι τη δίκη. Η καταγγελία για βιασμό έγινε από την 15χρονη. Οι συναλλαγές μεταξύ πατέρα και βιαστή γινόταν σε καφέ – μπαρ του Αγρινίου, ενώ και οι δύο οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα πρωτοδικών Αγρινίου στις 23 Αυγούστου. Συνέχεια ανάγνωσης «Παρατηρητήριο έμφυλης βίας 24 Ιουλίου-24 Αυγούστου»

Σβήσιμο σεξιστικών συνθημάτων

Την ώρα που κάθε μέρα μετράμε περιστατικά βιασμών, κακοποιήσεων, γυναικοκτονιών κάποιοι επιλέγουν το μέρος των βιαστών. Η φεμινιστική μας παρέμβαση στο Βόλο (σχετικό link) ενόχλησε κάτι μάτσο τυπάκια που αποφάσισαν να σβήσουν το στένσιλ μας και να μας «διορθώσουν» γράφοντας «θάνατος σε βιασμένους» με υπογραφή αλφάδι. Δε μας είναι πρωτόγνωρη αυτή η τακτική εκφοβισμού από τους απολογητές των βιασμών στο Βόλο, ούτε και οι «διορθώσεις» συνθημάτων όπως έχει καταγγελθεί από άλλες συλλογικότητες στο παρελθόν (κείμενο). Αυτό που είναι καινούργιο είναι να βάζουν αλφάδι στα σεξιστικά τους συνθήματα. Απ’ ότι φαίνεται για κάποια σιχάματα αναρχία είναι ο σεξισμός. Συνέχεια ανάγνωσης «Σβήσιμο σεξιστικών συνθημάτων»